Pasożyt STOP Ekstrakt olejowy 30ml | PRZECIW PASOŻYTOM
Ręcznie tworzony ekstrakt olejowy z ziół przeciwpasożytniczych, może być stosowany jako uzupełnienie kuracji przeciwpasożytniczej i przeciwgrzybiczej, doraźnie w czasie przeziębienia lub kontaktu ze skażeniem (również patogenem poszczepiennym) oraz w przypadku problemów trawiennych.
Korzeń Omanu (Lnula helenium)
Oman wielki pochodzi z Europy i Azji, od tysięcy lat stosuje się go w celach leczniczych. Wzmianki o nim pojawiają się już w I i II wieku n.e. w dziele *De Materia Medica* autorstwa Pedaniosa Dioskuridesa (powstałym w latach 50–70 n.e.), a także w pismach Pliniusza Starszego oraz Galena z Pergamonu.
Korzeń omanu wielkiego ma smak ostry, gorzki i słodki. To wyjątkowe połączenie sprawia, że roślina ta stanowi silne wsparcie dla płuc oraz układu trawiennego. Oman działa rozgrzewająco i wprawia organizm w ruch! Wiele działań omanu można określić jako pobudzające: jest on środkiem wykrztuśnym, moczopędnym czy też pobudzającym miesiączkowanie. Z tego względu najlepiej sprawdza się w przypadku tkanek dotkniętych zastojem i wilgocią. Oman pobudza przepływ wydzielin, jednocześnie pomagając usuwać z organizmu nagromadzoną, zastaną wilgoć.
Oman stanowi również potężne wsparcie dla układu pokarmowego. Z energetycznego punktu widzenia profil smakowy omanu sprzyja procesom trawiennym. Roślina ta łączy w sobie rozgrzewające i pobudzające właściwości smaku ostrego, stymulujące i oczyszczające cechy smaku gorzkiego oraz odżywcze walory smaku słodkiego.
Oman znajduje szczególne zastosowanie w sytuacjach, gdy słabemu trawieniu towarzyszy upośledzone przyswajanie składników odżywczych – co w ujęciu energetycznym może wskazywać na obecność „zimna” i „wilgoci” w przewodzie pokarmowym. Do objawów trawienia typu „zimno-wilgoć” należą: brak apetytu, obecność śluzu w układzie pokarmowym, gruby, biały nalot na języku, zastój treści pokarmowej (uczucie, że zjedzony posiłek zalega w żołądku), nadmierne gazy, a także ogólne odczucie ospałości i ociężałości.
Oman działa także przeciwpasożytniczo i przeciwdrobnoustrojowo - badania *in vitro* wykazały, że ekstrakt z korzenia eliminuje 100 procent szczepów bakterii MRSA (gronkowca złocistego opornego na metycylinę)! LINK DO BADANIA
Działanie: pobudzające wykrztuśne, wiatropędne, przeciwdrobnoustrojowe, moczopędne, pobudzające miesiączkowanie, przeciwpasożytnicze (przeciwrobacze)
Zastosowanie: kaszel z zalegającą wydzieliną, osłabione trawienie, wspieranie zdrowej mikroflory jelitowej, zastoje w obrębie układu moczowego i miednicy
____________________________
Mięta Pieprzowa (Mentha piperita)
Mięta pieprzowa pomaga nie tylko w typowych, codziennych bólach brzucha czy niestrawności. Udowodniono klinicznie, że przynosi ulgę osobom cierpiącym na poważne zaburzenia trawienne, takie jak zespół jelita drażliwego czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego.
Dzięki swoim właściwościom pobudzającym, korzystnie wpływającym na żołądek oraz wiatropędnym, mięta pieprzowa jest cenna w przypadku niestrawności; stosuje się ją głównie w przypadku wzdęć i kolek. Może być również używana przy innych nagłych bólach oraz skurczach w obrębie jamy brzusznej. Mięta pieprzowa znajduje także szerokie zastosowanie w leczeniu cholery i biegunki.
Właściwości rośliny: aromatyczna, wiatropędna, przeciwbólowa, pobudzająca układ nerwowy, rozkurczowa, napotna, przeciwwymiotna
Zastosowanie: dolegliwości żołądkowe, czkawka, nieświeży oddech, przeziębienie, grypa, gorączka, przekrwienie zatok, wzdęcia, nudności, skurcze, bóle głowy; zewnętrznie – łagodzenie swędzenia i stanów zapalnych skóry
____________________________
Kłącze Tataraku (Acorus calamus)
Tatarak zwyczajny to wieloletnia roślina bagienna, której naturalnym środowiskiem jest Azja oraz części Europy i Ameryki Północnej; można ją jednak spotkać w strefach klimatu umiarkowanego i subtropikalnego na całym świecie. W celach leczniczych tradycyjnie stosuje się kłącze, cenione za swoje aromatyczne, gorzkie i rozgrzewające właściwości.
Rdzenne społeczności przygotowywują z korzenia tataraku napary lub wywary, stosowane w leczeniu przeziębień, kaszlu, zapalenia oskrzeli i bólów gardła. Roślina ta okazuje się szczególnie pomocna w udrażnianiu dróg oddechowych i łagodzeniu objawów grypopodobnych. Dzięki swoim właściwościom wykrztuśnym i przeciwdrobnoustrojowym, roślina ta stanowi istotny środek wspierający zdrowie układu oddechowego oraz odporność organizmu.
W przypadku problemów trawiennych tatarak żuto lub parzono, aby złagodzić bóle brzucha, niestrawność, wzdęcia i skurcze. Stosowano go również przy wymiotach i biegunkach; uważano go za szczególnie skuteczny po spożyciu nieświeżej żywności. Wielu uzdrowicieli stosuje go do pobudzania apetytu i przywracania równowagi układu pokarmowego.
Żucie kłącza tataraku pomaga uśmierzyć bóle zębów, bóle menstruacyjne oraz ogólne bóle ciała. W pielęgnacji ran oman stosowano jako środek antyseptyczny do przemywania skaleczeń, infekcji skórnych i owrzodzeń. Jego działanie przeciwdrobnoustrojowe pomagało zapobiegać zakażeniom i przyspieszać proces gojenia.
W praktykach duchowych wierzono, że pomaga on zakotwiczyć ducha i wprowadza jasność umysłu w chwilach emocjonalnego cierpienia lub dezorientacji.
Wojownicy i podróżnicy często żuli kłącze tataraku (Calamus Root), aby zwiększyć swoją wytrzymałość podczas długich wypraw. Roślina ta pomagała tłumić głód i pragnienie, poprawiała czujność oraz podtrzymywała poziom energii. Dzięki temu była szczególnie przydatna dla osób, które musiały zachować czujność i jasność umysłu podczas długotrwałej aktywności lub ceremonii.
Gorzki i aromatyczny tatarak stymuluje trawienie poprzez zwiększenie wydzielania żołądkowego i poprawę wchłaniania składników odżywczych.
Właściwości rośliny: przeciwbólowe, stymulujące układ trawienny, przeciwpasożytnicze, przeciwdrobnoustrojowe, przeciwzapalne, przeciwdepresyjne, hepatoprotekcyjne
Zastosowanie: dolegliwości żołądkowe, wzdęcia i gazy, niestrawność i osłabiony apetyt, pasożyty jelitowe, mdłości i skurcze żołądka, łagodzenie przytłoczenia i napięcia nerwowego, zwiększanie wytrzymałości oraz energii potrzebnej do aktywności fizycznej (bez nadmiernego pobudzenia układu nerwowego)
____________________________
Wrotycz (Tanacetum vulgare)
Właściwości przeciwpasożytnicze (odrobaczające) wrotyczu wynikają z obecności olejków lotnych, w tym tujonu, który wykazuje działanie przeciwdrobnoustrojowe, roztoczobójcze (zwalcza roztocza i kleszcze) oraz owadobójcze; substancje te pomagają usuwać pasożytnicze robaki z przewodu pokarmowego. Za działanie roztoczobójcze odpowiada właśnie tujon zawarty w olejku z wrotyczu, jego skuteczność została potwierdzona w badaniach *in vitro*, m.in. w odniesieniu do pasożytniczych robaków oraz pospolitych kleszczy.
Roślina ta wykazuje działanie wiatropędne i rozkurczowe w obrębie narządów wewnętrznych układu pokarmowego, a dzięki swojemu gorzkiemu smakowi pobudza procesy trawienne.
Gorzki smak wrotyczu działa energetycznie uspokajająco, chłodząco i oczyszczająco, pomagając – zarówno na poziomie fizycznym, jak i emocjonalnym – przełamać stan stagnacji.
____________________________
Bylica Piołun (Artemisia vulgare)
Bylica piołun jest powszechnie znana jako składnik trunku – absyntu. Wermut, inny rodzaj alkoholu, wytwarza się z bylicy pontyjskiej (Artemisia pontica), która odznacza się bardzo aromatycznym smakiem. Nazwa „wermut” pochodzi od niemieckiego słowa „wermut”, oznaczającego właśnie piołun. Starożytni Egipcjanie i Grecy stosowali również stosowali napój z piołunem a dawni lekarze zalecali go jako środek wspomagający trawienie i oczyszczający wątrobę.
W Rzymie zwycięzcy zawodów sportowych pili wino z dodatkiem piołunu – miało im to przypominać, że zwycięstwo bywa nie tylko słodkie, ale i gorzkie.
Działanie rośliny: gorzki smak pobudza wydzielanie soków trawiennych, rozkurczowe, przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, wspomagające trawienie, antyseptyczne, wzmacniające żołądek, przeciwgorączkowe, przeciwpasożytnicze, wpływające na układ nerwowy.
Zastosowanie: problemy z trawieniem, brak apetytu, zaburzenia pracy pęcherzyka żółciowego, skurcze jelit, choroby skóry, ukąszenia owadów, gorączka, pobudzanie pocenia się, bóle głowy, wymioty, wzdęcia, choroba morsk, gazy, zmęczenie, anemia, obrzęki, trudności z oddawaniem moczu, wspomaganie porodu, poprawa stanu skóry, ukąszenia węży, zwalczanie glist, siniaki, trąd, bóle reumatyczne, guzy, nowotwory.
____________________________
Liść Orzecha Włoskiego (Juglon nigra)
Liście orzecha włoskiego wykazują właściwości ściągające, oczyszczające, przeczyszczające oraz odkażające.
Są powszechnie stosowane w leczeniu przeciwpasożytniczym, schorzeń skórnych, zwłaszcza opryszczki, egzemy, trądziku, łuszczycy oraz infekcji grzybiczych, takich jak grzybica stóp czy grzybica skóry.
Za większość właściwości leczniczych odpowiadają garbniki, które obkurczają tkanki, pomagając chronić skórę oraz łagodzić stany zapalne i swędzenie. Liście orzecha włoskiego często używa się do odstraszania owadów oraz w leczeniu pasożytniczych infekcji skórnych i jelitowych.
____________________________
Tymianek (Thymus vulgaris)
Znany był już Starożytnym Egipcie jako środek konserwujący, a Sumerowie stosowali go antyspetycznie już w 3000 r. p.n.e. Starożytni Grecy dodawali go do kąpieli oraz palili w świątyniach jako kadzidło, wierząc, że dodaje odwagi.
Rzymianie używali go w leczeniu melancholii oraz w celu dodania sobie odwagi. Zabierano go na pole bitwy, aby wzmocnić ducha walki i siłę. Rzymianie często zjadali odrobinę tymianku przed posiłkiem, aby uchronić się przed zatruciem pokarmowym.
W 1725 roku niemiecki aptekarz odkrył, że olejek eteryczny z tej rośliny skutecznie zwalcza bakterie i grzyby. W XIX wieku tymianek stosowano do dezynfekcji szpitali oraz wspierania rekonwalescencji pacjentów. Zanim pojawiły się współczesne antybiotyki, tymiankiem nasączano opatrunki. Współcześnie tymianek ceniony jest za swoje silne właściwości antyoksydacyjne, antyseptyczne, przeciwwirusowe i antybakteryjne.
Działanie rośliny: antyseptyczne, moczopędne, regenerujące, przeciwzapalne, antyoksydacyjne, rozkurczowe, wykrztuśne, przeciwnowotworowe, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze, owadobójcze, wzmacnia i rozgrzewa płuca, uwalnia powierzchnię (usuwa czynniki chorobotwórcze z zewnętrznych warstw ciała), wzmacnia śledzionę
Zastosowanie: przeziębienie, grypa, kaszel, duszności, ból gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie migdałków, dreszcze, gruźlica, kolki, artretyzm, dolegliwości żołądkowe, bóle brzucha, biegunka, moczenie nocne, infekcje grzybicze (Candida), zatrucia pokarmowe, słabe trawienie, pasożyty jelitowe, infekcje dróg moczowych, wyczerpanie nadnerczy, zimne kończyny, stany lękowe, depresja, "mgła mózgowa", owrzodzenia w jamie ustnej, próchnica, choroby skóry, zapobiega próchnicy, działa przeciwnowotworowo.
____________________________
Owoc Czarnej Borówki (Vaccinium myrtillus)
Od dziesięcioleci właściwości przeciwdrobnoustrojowe, przeciwutleniające i przeciwzapalne borówki czarnej są cenione w łagodzeniu rozmaitych dolegliwości, w tym biegunek, cukrzycy oraz uszkodzeń wątroby i nerek.
Borówka czarna jest stosowana w leczeniu dolegliwości żołądkowych, takich jak biegunka, niestrawność i nudności. Jej właściwości przeciwzapalne oraz ściągające pomagają obkurczać tkanki i łagodzić objawy biegunki.
Dzięki właściwościom ściągającym garbników (tanin) i pektyn, borówka czarna wykazuje działanie terapeutyczne w stanach zapalnych żołądka. Stosowana miejscowo, pomaga również leczyć stany zapalne błon śluzowych gardła i jamy ustnej. Przeciwzapalne właściwości tych owoców wspierają także leczenie schorzeń takich jak zakrzepica czy angina.
Badania potwierdziły korzystny wpływ borówki czarnej na ciśnienie krwi i kondycję naczyń krwionośnych; przyczynia się ona do hamowania agregacji płytek krwi oraz skurczów mięśni gładkich. Pomaga wzmocnić naczynia włosowate, pobudza krążenie i zapobiega takim schorzeniom jak żylaki czy hemoroidy. Antocyjanozydy zawarte w borówce czarnej pomagają wzmocnić naczynia krwionośne i złagodzić objawy niewydolności żylnej.
Borówka czarna wspiera i wzmacnia struktury kolagenowe, hamuje namnażanie bakterii oraz wspomaga proces detoksykacji organizmu.
Wykazano, że dzięki właściwościom hamującym oraz zdolności do neutralizacji wolnych rodników, ekstrakty z borówki czarnej zwiększają w organizmie poziom korzystnego glutationu i witaminy C, jednocześnie obniżając stężenie tlenku azotu w tkankach wątroby. Wspomaga oczyszczanie z metali ciężkich.
Borówka czarna zawiera związki fenolowe, które wykazują aktywność przeciwdrobnoustrojową. Substancje te hamują rozwój różnych patogenów, w tym bakterii z rodzaju *Salmonella*, *Bacillus*, *Clostridium*, a także *Helicobacter pylori* oraz *Staphylococcus aureus* (gronkowiec złocisty), zapobiegając tym samym wywoływanym przez nie chorobom.
____________________________
Czarnuszka (Nigella sativa)
Czarnuszka siewna jest powszechnie stosowana jako przyprawa kulinarna ze względu na swój wyrazisty, ostry i lekko gorzki smak. Dowody archeologiczne wskazują, że uprawa czarnuszki sięga trzech tysiącleci wstecz – nasiona tej rośliny odnaleziono w kilku starożytnych egipskich grobowcach. Perski lekarz Awicenna opisał czarnuszkę w swoim „Kanonie medycyny” jako środek stosowany w przypadku duszności.
Zawarty w nasionach czarnuszki aktywny związek – tymochinon – odgrywa kluczową rolę w wielu właściwościach leczniczych rośliny, w tym w jej zdolności do wspomagania gojenia ran skórnych i oparzeń, oraz jej działania przeciwzapalnego i antybakteryjnego.
W badaniu z 2020 roku odnotowano, że codzienne stosowanie czarnuszki przez 3 miesiące znacząco zwiększyło objętość włosów u osób cierpiących na łysienie telogenowe. Sproszkowane nasiona stosowano również do usuwania wszy. Choć potrzeba dalszych badań, istnieją przesłanki sugerujące, że olej z czarnuszki może być pomocny w leczeniu bielactwa nabytego – choroby prowadzącej do utraty pigmentacji skóry – poprzez wspieranie rozprowadzania melaniny w jej obrębie.
Działanie rośliny: przeciwzapalne, antyoksydacyjne, przeciwkaszlowe, przeciwnowotworowe, przeciwbólowe, przeciwdrobnoustrojowe, przeciwcukrzycowe, rozszerzające oskrzela, rozkurczowe, obniżające ciśnienie krwi,
wzmacnia wątrobę, goi rany, łagodzi kaszel, wspomaga oddawanie moczu, redukuje stany zapalne
Zastosowanie: niestrawność, brak apetytu, pasożyty, stany zapalne, obniżanie poziomu cholesterolu (w tym frakcji LDL) i trójglicerydów, biegunka, ból, skurcze, problemy trawienne, astma, zapalenie oskrzeli, kaszel, gorączka, zaleganie wydzieliny w klatce piersiowej, zawroty i bóle głowy, paraliż, bóle pleców, łuszczyca, bielactwo, wypadanie włosów, trądzik, rany, nowotwory, cukrzyca, wzmacnianie układu odpornościowego
____________________________
Senes (Senna alexandrina)
Rośłina wykazuje właściwości antybakteryjne, które wspierają układ odpornościowy w walce z różnymi schorzeniami, również skóry. Senes aleksandryjski, dzięki swojemu działaniu przeczyszczającemu, wykazuje właściwości przeciwpasożytnicze (odrobaczające), pomagając usuwać z jelit robaki i inne pasożyty.
Działanie rośliny: pobudzenie przewodu pokarmowego, detoksykacja organizmu, łagodzenie stanów zapalnych, wspieranie utraty wagi, ochrona przed szkodliwym działaniem słońca, wzmacnianie układu odpornościowego oraz poprawa kondycji skóry
W produkcie znajduje się mała dawka senesu, aby wesprzeć organizm w oczyszczaniu a nie wywołać efekt przeczyszczający. Warto jednak zacząć od mniejszej dawki, żeby sprawdzić jak Twoje ciało zareaguje :)
Propozycja dawkowania: 1-3 porcji zakraplacza 1-3 x dziennie 30 min przed posiłkiem
Składniki: korzeń omanu, liść mięty, kłącze tataraku, ziele wrotyczu, ziele piołunu, liść senesu, liść orzecha włoskiego, ziele tymianku, owoc czarnej borówki, nasiona czarnuszki, oliva z oliwek extra virgin
Pojemność: 30ml
Produkcja: Czynnik Dobra, Rękodzieło Zielarskie tworzone metodą rzemieślniczą
Nota prawna
Prezentowane tu treści przeznaczone są wyłącznie do celów edukacyjnych i informacyjnych. Nie są to porady medyczne, zdrowotne i nie mogą być tak rozumiane ani interpretowane jako takie. Nie sprzedajemy produktów leczniczych, a prezentowane tu informacje odnoszące się do kwestii zdrowotnych nie mogą zastąpić specjalistycznych porad medycznych. W przypadku problemów zdrowotnych, zalecamy każdorazowo konsultację ze specjalistą w zakresie medycyny.